Το θέατρο ως αστικό θέαμα είναι δημιούργημα της τυραννίας, αλλά διανύει παράλληλη πορεία με την εξέλιξη του πολιτεύματος της Αθήνας. Οι δημιουργοί των σωζόμενων τραγωδιών και κωμωδιών είναι ενεργοί πολίτες, οι συντελεστές του θεάτρου είναι πολίτες και το ακροατήριο στο οποίο απευθύνονται είναι τα μέλη μίας από τις πλέον πολιτικοποιημένες κοινότητες του αρχαίου κόσμου. Η πολιτική διάσταση του θεάτρου εντοπίζεται τόσο στις παραμέτρους της τέλεσης των δραματικών αγώνων, όσο και στην αντανάκλαση πολιτικής σκέψης που συχνά είναι χρονικά επίκαιρη, τις περισσότερες φορές όμως είναι ένας ευρύτερος προβληματισμός για τη λειτουργία της πολιτείας και τη θέση του ατόμου μέσα σε αυτήν.
- 教师: BoniatiMagda
- 教师: SiropoulosSpyros
Στο μάθημα «Υπολογιστική Επεξεργασία της Γλώσσας του Αρχαίου Δράματος» οι φοιτήτριες και οι φοιτητές μαθαίνουν πώς να εφαρμόζουν τη μεθοδολογία Σωμάτων Κειμένων (ΣΚ) σε κείμενα του Αρχαίου Δράματος για εφαρμογές που αφορούν στη φιλολογία, στην εκπαίδευση, στη γλωσσολογία, στην υφολογία και στις κοινωνικές, πολιτικές και ανθρωπιστικές επιστήμες, μεταξύ άλλων. Γνωρίζουν, καταρχάς, τι είναι τα Σώματα Κειμένων (ΣΜ), τα είδη τους, αρχές σχεδίασης και κατασκευής τους, τύπους επισημείωσής τους και τη συμβολή της μεθοδολογίας που προτείνουν στις Ανθρωπιστικές και Κοινωνικές Επιστήμες και ειδικότερα στη μελέτη της γλώσσας του Αρχαίου Δράματος. Στο μάθημα περιγράφονται ελεύθερα διαθέσιμα στο διαδίκτυο ΣΚ που αφορούν στο Αρχαίο Δράμα, καθώς και εργαλεία για την επεξεργασίας τους. Ορίζονται προδιαγραφές για τη σχεδίαση και κατασκευή ΣΚ Αρχαίου Δράματος. Δίνονται οι δυνατότητες εφαρμογής της μεθοδολογίας ΣΚ στη μελέτη της γλώσσας του Αρχαίου Δράματος, με τη χρήση ελεύθερα διαθέσιμων στο διαδίκτυο κειμένων του Αρχαίου Δράματος καθώς και ελεύθερα διαθέσιμων εργαλείων για την επεξεργασία τους. Οι φοιτητές και φοιτήτριες γνωρίζουν την Εθνική Υποδομή που υποστηρίζει και προωθεί τις Ψηφιακές Ανθρωπιστικές Επιστήμες και Τέχνες καθώς και τη Γλωσσική Τεχνολογία και Καινοτομία στην Ελλάδα, «ΑΠΟΛΛΩΝΙΣ», την Εθνική Υποδομή Γλωσσικών Πόρων, Τεχνολογιών και Υπηρεσιών» «CLARIN:EL» και το Εθνικό Δίκτυο Υποδομών για την Έρευνα στις Ανθρωπιστικές Επιστήμες «ΔΥΑΣ». Εκτός των ειδικών ικανοτήτων που αποκτούν οι φοιτήτριες και οι φοιτητές κατά τη διάρκεια του μαθήματος, αποκτούν γενικές ικανότητες σχετικά με την αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών με τη χρήση σχετικών, νέων μεθόδων και τεχνολογιών, την προσαρμογή σε νέες καταστάσεις, τη λήψη αποφάσεων, την αυτόνομη και ομαδική εργασία και μάλιστα σε διεπιστημονικό περιβάλλον και την παραγωγή νέων ερευνητικών ιδεών. Η εξέταση του μαθήματος περιλαμβάνει την εκπόνηση και παρουσίαση δραστηριοτήτων/εργασιών. Το μάθημα διεξάγεται με τη χρήση Τ.Π.Ε. στη διδασκαλία, στην εκπόνηση των δραστηριοτήτων/εργασιών καθώς και στην επικοινωνία με τις φοιτήτριες και τους φοιτητές.
- 教师: FrantziKaterina
Το αρχαίο ελληνικό θέατρο αποτελεί ένα από τα κορυφαία πολιτιστικά επιτεύγματα του ελληνικού πνεύματος και έχει ανεκτίμητη συνεισφορά στην παγκόσμια πολιτισμική κληρονομιά. Στην Αρχαία Τραγωδία και Κωμωδία ενώνονται αρμονικά ο λόγος, το τραγούδι και ο χορός, ενώ παρασταίνεται δημιουργικά ο μύθος ανανεωμένος μέσα από τον κοινωνικό και πολιτικό προβληματισμό της εποχής, σε μια ύψιστη πνευματική δημιουργία. Τόσο η τραγωδία όσο και η κωμωδία αποτελούν κατ’ εξοχήν πολιτικά κείμενα. Η τραγωδία, μολονότι αντλεί τις υποθέσεις της από τον μύθο, θέτει στο κέντρο των ενδιαφερόντων της την κοινωνική σκέψη της πόλης. Η κωμωδία αντανακλά την καθημερινή ζωή της Αθήνας.
Η ακμή του αρχαίου ελληνικού θεάτρου συμπίπτει με την επικράτηση της αθηναϊκής δημοκρατίας. Θέατρο και δημοκρατία συμπορεύονται και αλληλοεπηρεάζονται. Η δημοκρατία έδινε στους κωμικούς ποιητές το δικαίωμα να διακωμωδούν ελεύθερα όποιον ήθελαν, χωρίς φόβο. Τολμά, λοιπόν, ο Αριστοφάνης να πει αυτό που είναι δίκαιο για την πόλη και αποδοκιμάζει την αδιαλλαξία της δημοκρατίας, όταν δεν θέλει να χρησιμοποιήσει τους έντιμους πολίτες. Σατιρίζει πρόσωπα και καταστάσεις, ελέγχει και καυτηριάζει τους ισχυρούς πολιτικούς της εποχής του. Παίρνει θέση για όλα τα κοινωνικά, θρησκευτικά και ηθικά προβλήματα. Το μάθημα εξετάζει την ποιητική τέχνη του Αριστοφάνη.
- 教师: BoniatiMagda
- 教师: PappaCharikleia
- 教师: PappasTheodoros
- 教师: BoniatiMagda
- 教师: PapadopoulosIsaak
- 教师: ΠαπαδόπουλοςΙσαάκ
Το μάθημα εστιάζει στον χαρακτήρα και τη σημασιολογία της δραματουργίας στην ανατολική Μεσόγειο κατά την αρχαιότητα, με ιδιαίτερη έμφαση στην Αίγυπτο της 3ης και 2ης χιλιετίας π.Χ. και τις διαπολιτισμικές αλληλεπιδράσεις με την Εγγύς Ανατολή και την ελληνική παράδοση. Αναλύεται η αρχαιολογία της δραματουργίας και η δραματουργική δομή της αιγυπτιακής γραμματείας, με στόχο την ερμηνεία του τρόπου με τον οποίο τα τελετουργικά, πολιτικά και θρησκευτικά στοιχεία ενορχηστρώνονται σε επιτελεστικά δρώμενα. Δίνεται έμφαση στη συμβολική λειτουργία του θεάματος, μελετώντας τη διαπλοκή της με την πολιτική, τη θρησκεία, και τη λατρευτική πρακτική. Το περιεχόμενο οργανώνεται χρονολογικά και θεματικά με μελέτη περιπτώσεων από την φαραωνική Αίγυπτο και την ευρύτερη ανατολική Μεσόγειο. Το μάθημα υιοθετεί μια διεπιστημονική και παιδαγωγικά ενεργή προσέγγιση, ενσωματώνοντας εργαλεία από την αρχαιολογία, τη συγκριτική θρησκειολογία, την επιτελεστική θεωρία και τη φιλολογία. Στόχος είναι όχι μόνο η κατανόηση της δραματουργικής λειτουργίας στο ιστορικό της πλαίσιο, αλλά και η παιδαγωγική αξιοποίηση αυτών των παραδειγμάτων για την ενίσχυση της ιστορικής ενσυναίσθησης, της συμβολικής σκέψης και της κριτικής κατανόησης του πολιτισμικού «άλλου». Οι φοιτητές/τριες ενθαρρύνονται να συνδέσουν τη θεωρητική γνώση με την εκπαιδευτική πράξη, αξιοποιώντας εργαλεία από τη δραματοπαιδαγωγική, την επιτελεστική θεωρία, και τη μουσειακή/πολιτισμική εκπαίδευση.